Ból może być czasowo uśmierzony za pomocą leków przeciwbólowych, plastrów rozgrzewających itp. Jednak ten sposób leczenia nie może być stosowany w sposób ciągły i stały, gdyż nie leczy przyczyny problemy, a jedynie maskuje jego objawy. Dlatego też najlepiej udać się do fizjoterapeuty, który dokładnie określi co jest przyczyną bólu. W tym celu fizjoterapeuta powinien przeprowadzić szczegółowy diagnostyczny wywiad, który pozwoli mu w sposób precyzyjny wykluczyć bądź potwierdzić pewne zjawiska, które z kolei mają wpływ na diagnozę i sposób leczenia.
Pierwsza wizyta u fizjoterapeuty powinna zawierać omówienie z pacjentem, jak doszło do powstania pierwszych objawów bólowych? gdyż mogą być konsekwencja jakiegoś urazu, Dobry fizjoterapeuta zbiera informacje dotyczące historii medycznej pacjenta takich jak np. kiedy ból się pojawia?, czy promieniuje do innych części ciała?, czy jest pozycja w której pacjent nie odczuwa bólu? itp. Następnie wykonuje szereg testów diagnostycznych na pacjencie, które pomagają mu określić indywidualna terapię z pacjentem.
Zaproponowane ćwiczenia przez fizjoterapeutę są dostosowane do różnych części kręgosłupa lub kończyn. Są różne typy ćwiczeń, które mogą ulżyć pacjentowi w bólu kręgosłupa. Jednak bardzo często ćwiczenia na górną część odcinka kręgosłupa różnią się od tych, które są stosowane w bólach dolnego odcinka kręgosłupa, gdyż wynika to z odmiennej budowy tych części. Fizjoterapeuta pokazuje odpowiednie techniki wykonywania ćwiczeń oraz wskazówki jak wzmocnić mięśnie przykręgosłupowe oraz uśmierzyć ból.
Niestety proces skutecznego uwolnienia się od bólu pleców wymaga czasu i współpracy pacjenta z terapeutom. Im bardziej dotkliwe są bóle, tym więcej czasu należy poświęcić na terapię i przeprowadzenie leczenia. Najlepiej jest, aby omówić z fizjoterapeutą wszystkie możliwości pozbycia się bólu, gdyż bardzo często pacjent sam likwiduje przyczyny swoich objawów bólowych, poprzez specjalistyczne ćwiczenia domowe, a terapeuta jedynie wskazuje drogę tego leczenia.
]]>Wyjątkowość leczenia metodami medycyny manualnej polega na tym, iż daje ona możliwości przywrócenia uszkodzonym tkankom ich prawidłowych właściwości fizycznych (elastyczności) oraz funkcji, jaką spełniają w naszym organizmie. Tym samym likwidowane są skutki takich zmian, jak np. ból głowy spowodowany przykurczeniem więzadeł w odcinku szyjnym, czy ustąpieniem bólu promieniującego przy wyleczeniu tkanki, która uciskała na nerw.
Czym zajmuje się medycyna manualna?
Medycyna manualna wywodzi się ze środowiska lekarskiego z dziedziny ortopedii i neurologii, zajmuje się leczeniem odwracalnych zaburzeń postawy ciała i czynności narządu ruchu oraz zapobieganiem ich występowania. Obejmuje wszystkie techniki badania i leczenia kręgosłupa i stawów kończyn, które służą wykrywaniu i niwelowaniu tych zaburzeń.
Manualne badanie układu ruchu jest oparte na znanych w świecie medycznym zasadach anatomii, biomechaniki oraz neurofizjologii, które decydują o działaniu wszystkich układów organizmu ludzkiego. Badanie manualne tkanek jest nieocenione w trafnej diagnostyce, między innymi z takiego powodu, że jest połączone z czuciem oporu uciskanego miejsca przez badającego i daje terapeucie możliwość wyłapania nieprawidłowości danej struktury, która zaburza ruch i powoduje odczucia bólowe, co w przypadku oceny samych zdjęć RTG, RM nie jest możliwe.
Medycyna manualna umożliwia leczenie dysfunkcji układu ruchu, niezależnie od tego, czy występują one w obecności zmian zwyrodnieniowych, wrodzonych czy zespołach pourazowych, takich jak uszkodzenia tkanek miękkich, zwichnięcia, złamania np. po wypadkach samochodowych.
]]>Bóle pleców to jeden z największych problemów ludzkiego zdrowia we współczesnym życiu. Długie godziny pracy za komputerem z nieprawidłową postawą i brakiem aktywności fizycznej osłabia nasze mięśnie i ostatecznie może doprowadzić do objawów bólowych kręgosłupa. Jednak regularne ćwiczenia stabilizacji kręgosłupa mogą poprawić Twoją postawę i zwiększyć aktywność mięśniową. Pozwala pozbyć się dolegliwości bólowych kręgosłupa podczas codziennych zajęć, w pracy i podczas uprawiania sportu.
Model treningu stabilizacji kręgosłupa oparty został na zasadach służących ochronie stawu oraz zaburzeń leżących u podstaw rozwoju objawów bólowych dolnej części pleców.
Badania wykazały, że u pacjentów z bólami dolnej części kręgosłupa dochodzi do szybkiej atrofii (wiotczenia) mięśni stabilizujących kręgosłup i zaburzenia ich funkcji.
Stabilizująca funkcja mięśni to dynamiczny proces polegający na kontroli stale utrzymywanych pozycji oraz ruchów dynamicznych. Proces ten pozwala na koordynacje dynamicznych ruchów tułowia.
Lokalny układ stabilizujący to grupa mięśni przyczepiająca się bezpośrednio do kręgów odcinka lędźwiowego. Mięśnie te mają zdolność modulowania stopnia sztywności i kształtu tej części kręgosłupa.
Przykładem mięśnia lokalnego odpowiedzialnego za usztywnienie odcinka lędźwiowego jest charakteryzujący się segmentarnym układem przyczepów mięsień wielodzielny. Miesień ten, współpracując z przeponą oraz z mięśniem poprzecznym brzucha jest w stanie przeciwdziałać nieprawidłowym ruchom pomiędzy kręgami.
Do efektywnego utrzymania podstawowego wzorca postawy należy, skoordynować pracę wielu grup mięśniowych na różnych segmentach tj. w stawach. Zamiast izolowania określonego stawu i grupy mięśniowej, jak w większości treningów podnoszenia ciężarów, ćwiczenia stabilizacji kręgosłupa koncentrują się na pracy głębokich mięśni całego tułowia w tym samym czasie.
Układ mięśni powierzchownych jest w stanie zapewnić stabilność i zdolność utrzymania równowagi przy wykonywaniu nieznacznych ruchów. Natomiast mięśnie lokalne głównie wielodzielne, redukują wysiłek mięśni powierzchownych i jeszcze wydatniej poprawiają stabilizację
Kiedy głębokie stabilizatory nie działają prawidłowo i nie są w stanie ustabilizować kręgosłupa, wówczas mózg rekrutuje globalne mięśnie do wyrównania tego deficytu i tak powstają kompensacyjne (nieprawidłowe) wzorce ruchowe. Wraz z wzmocnieniem wytrzymałości mięśni stabilizujących kręgosłup następuje hamowanie a w konsekwencji całkowite usunięcie kompensacyjnych wzorców ruchowych.
Bodźce równoważne takie jak niestabilne podłoże aktywują lokalne i globalne mięśnie do współdziałania. Ćwiczenia równoważne powinny być indywidualnie dobrane przez wykwalifikowanego fizjoterapeutę do możliwości pacjenta. Do ćwiczeń równoważnych można używać: piłki rehabilitacyjne, krążki oraz trampoliny.
Korzyści płynące ze stabilności kręgosłupa wchodzą:
– Zmniejszone ryzyko kontuzji
– Lepsza postawa
– Zwiększona wydajność sportu
– Bardziej efektywne wykorzystanie siły mięśniowej
– Lepsza równowaga i koordynacja mięśniowa
]]>